Inspectieview Milieu (IvM) biedt handhavers en toezichthouders de mogelijkheid om in elkaars informatie te kijken. IvM biedt informatie over ondermeer inspecties, meldingen en vergunningen van bedrijven, natuurlijke personen en ‘werken en inrichtingen’. IvM wordt in 2012 ontwikkeld met DCMR, OZHZ, het Agentschap NL voor LMA en EVOA, ILT, de politie en via Inspectieview bedrijven ook de bronnen die daar op zijn aangesloten (op dit moment Inspectie SZW (voorheen Arbeidsinspectie), ILT en NVWA). In de loop van 2013 zullen de overige regionale uitvoeringsdiensten en andere bronhouders en gebruikers volgen. Gemeenten zullen niet als bron op IvM worden aangesloten.

IvM kan geautoriseerde gebruikers door middel van een beveiligde website een geïntegreerd beeld bieden van de beschikbare informatie over een inspectieobject (bedrijf, persoon of inrichting) op basis van de aangesloten bronnen. Het gaat om een beeld van het nalevingsgedrag van een object/subject. Dit beeld wordt real time opgebouwd door gegevenselementen uit verschillende bronnen te combineren tot een virtueel dossier. Via verschillende schermen kan de gebruiker de diverse soorten informatie (dossierelementen) raadplegen en indien gewenst als een pdf rapport opslaan of printen. Nadat de gebruiker de inkijk in het dossier beëindigt, worden alle gegevens gewist.

IvM slaat geen informatie op, kan geen informatie toevoegen of wijzigen en heeft geen rol als (gezamenlijk) primair proces systeem.

Uit diverse onderzoeken (ondermeer ‘de tijd is rijp’ van de commissie Mans en ‘Grip op milieuzaken’ van commissie de Ridder) is gebleken dat de vergunningverlening, toezicht en handhaving in de milieuketen versterking behoeft. Fragmentatie, onvoldoende samenwerking, ontoereikende kennis, gebrek aan eenduidigheid en het ontbreken van gestructureerde en gestandaardiseerde informatie-uitwisseling tussen handhavende instanties verzwakt de milieuhandhaving. De inzet van mensen en middelen kan sterk verbeterd worden wanneer toezicht en handhaving op basis van risicoanalyses en gerichte informatie plaatsvindt. Door informatie tussen de handhavingpartners te delen en door samen op te trekken bij de uitvoering van de werkzaamheden neemt de effectiviteit verder toe. IvM is het hulpmiddel voor de informatie-uitwisseling en is daarmee een stuk gereedschap voor opsporing en handhaving.

De voordelen om op IvM aan te sluiten zijn tweeledig: de gebruiker is in staat om samengevatte informatie over de dossiers te raadplegen van andere diensten en zich daarmee inhoudelijk uitgebreider te informeren. De informatie die zo beschikbaar komt kan zowel gebruikt worden voor het bepalen van de prioriteiten (inplannen van inspecties) als voor de voorbereiding van een concrete inspectie. De bronhouder is in staat andere diensten te informeren over de eigen waarnemingen, waardoor die breder gebruikt worden en daarmee in belang en impact toenemen. Het kan tevens de basis vormen om gezamenlijk een inspectie voor te bereiden.

De informatie die bronhouders via IvM beschikbaar stellen is het resultaat van specifieke processen bij de bron (zoals melden, inspecteren en vergunning verlenen). Het is voor het juist interpreteren van die informatie van belang die processen te kennen of wanneer dat niet het geval is daar bij de bron naar te informeren. De informatie die IvM biedt is actueel doordat deze direct bij de
bron gehaald wordt. De informatie verrijkt de eigen informatie en geeft mogelijk een nadere invulling van een bepaald beeld van een organisatie of persoon. De aanvullende informatie kan behulpzaam zijn bij het analyseren, plannen, voorbereiden en uitvoeren van de eigen inspectie- of opsporingswerkzaamheden en aanleiding zijn daarin samen te werken. Het resultaat is een beter geïnformeerd,
effectiever en efficiënter toezicht en handhaving, waarbij er minder toezicht en handhaving is waar het kan en meer waar het moet.

De informatie die bronhouders via IvM beschikbaar stellen is het resultaat van specifieke processen bij de bron (zoals melden, inspecteren en vergunning verlenen). Het is voor het juist interpreteren van die informatie van belang die processen te kennen of wanneer dat niet het geval is daar bij de bron naar te informeren. De informatie die IvM biedt is actueel doordat deze direct bij de
bron gehaald wordt. De informatie verrijkt de eigen informatie en geeft mogelijk een nadere invulling van een bepaald beeld van een organisatie of persoon. De aanvullende informatie kan behulpzaam zijn bij het analyseren, plannen, voorbereiden en uitvoeren van de eigen inspectie- of opsporingswerkzaamheden en aanleiding zijn daarin samen te werken. Het resultaat is een beter geïnformeerd,
effectiever en efficiënter toezicht en handhaving, waarbij er minder toezicht en handhaving is waar het kan en meer waar het moet.

De Inspectie voor Leefomgeving en Transport (ILT) is zowel gebruiker als één van de bronnen voor IvM. Daarnaast is de inspecteur generaal ILT eigenaar van de applicatie IvM en daarmee verantwoordelijk voor een succesvolle ontwikkeling, oplevering en het beheer ervan.

Er bestaat (nog) geen wettelijke plicht om op IvM aan te sluiten. Het beleid van het Kabinet en alle betrokken overheden is er op gericht om de huidige situatie te verbeteren (zoals vastgelegd in de kabinetsreactie 29 383 en de bijbehorende package deal). Deze vormen de basis van het Programma Uitvoering met Ambitie (PUmA) waarvan het programma informatie-uitwisseling milieuhandhaving, dat o.a. IvM ontwikkelt, deel uitmaakt. Aansluiting op IvM en het uitwisselen van informatie tussen de verschillende organisaties is een kritische randvoorwaarde voor het slagen van de kwaliteitsverbetering van toezicht en handhaving.

Het gebruik van IvM vraagt van de organisatie vakbekwame medewerkers die binnen de scope van de eigen werkzaamheden snappen waar IvM voor dient. Voor al het gebruik geldt dat bij de toepassing van de informatie uit IvM men (om misverstanden te voorkomen) bekend moet zijn met de wijze waarop deze bij de geraadpleegde bronnen tot stand is gekomen. De medewerkers moeten zich dus ook realiseren waar de verschillen in werkwijze en wettelijk kader zitten tussen de diverse ketenpartners.

IvM stelt organisaties in staat om gebruik van elkaars informatie te maken. Dit vraagt om harmonisatie van de informatie (zodat voor iedereen de informatie hetzelfde betekent) en het vraagt om harmonisatie van processen (zodat bijvoorbeeld het delen van geplande inspecties zinvol is omdat er ook daadwerkelijk een goed planningsproces aan ten grondslag ligt). Het gebruik van de informatie leidt tot verdiepingsvragen. De bronhouder zal zich zo moeten organiseren dat ze de verdiepingsvragen ook kan beantwoorden, bijvoorbeeld door de infodesk en het beschikbaar zijn van een informatiemakelaar. Verder zijn de informatiesystemen door de implementatie van IvM aan elkaar verbonden. Het is van groot belang dat partijen deelnemen aan het beheer van de gezamenlijke voorzieningen van IvM. Verder moeten ze bij het beheer van de eigen informatiesystemen rekening houden met deze onderlinge verbondenheid technisch, financieel, functioneel, life cylce management, etc. Deze organisatieverandering vraagt van partijen een goed onderling overleg en de bereidheid om de organisatie, de processen, de informatiehuishouding en de informatiesystemen op elkaar af te stemmen.

De inspecteur generaal van de Inspectie Leefomgeving en Transport.

De bevoegdheid om een bestuurlijke straf­beschikking milieu uit te vaardigen is aan de directeuren van de RUD’s toegekend, omdat zij als schakel fungeren tussen de in een RUD deelnemende gemeenten en provincie en het OM en de politie. Voor zover er in een gehele provincie nog geen RUD operationeel is, zijn de colleges van gedeputeerde staten van de provincies bevoegd om een bestuurlijke strafbeschikking uit te vaardigen.
Om uw BOA’s in te kunnen zetten op de BSBm is er, zolang de RUD er nog niet is, een samenwerkingsovereenkomst met de provincie nodig. De provincie moet bekend zijn bij het CJIB om een koppeling tussen de BOA, het bevoegd gezag voor de BSB m en het  CJIB te realiseren. Het feit dat de gemeente al met de transactiemodule (TM) van het CJIB werkt is niet van belang voor gebruik van de BSBm.

Om schrijven voor milieufeiten mogelijk te maken moet, zolang er nog geen RUD is in de provincie, een samenwerkingsovereenkomst met de provincie van kracht zijn vanaf de inwerkingtreding van de BSBm. De provincie kan dan de betreffende BOA’s aanmelden bij het CJIB. Bij het opleggen van een BSBm moet de combinatie werkgeverscode , BOA-code en feitcode ingevoerd worden in de transactiemodule om door het CJIB verwerkt te kunnen worden.

De BESTUURLIJKE strafbeschikking is te gebruiken door bij algemene maatregel van bestuur aangewezen lichamen of personen, met een publieke taak belast (art 257ba WSv). Belangrijk is dat het geen bevoegdheid is van het OM (art 257 a)  noch van de politie (art 257b). Indien sprake is van een RUD op basis van een GR (Gemeenschappelijke Regeling) is de directeur met een publieke taak belast.

De STRAFBESCHIKKING is een instrument op basis van het Wetboek van Strafvordering dat het mogelijk maakt om misdrijven waarop maximaal zes jaar gevangenisstraf staat en alle overtredingen buitengerechtelijk af te doen met een geldboete. Middels een AMVB wordt de directeur belast met de bevoegdheid die voortvloeit uit artikel 257ba WSv (dus geen bestuursrechtelijke bevoegdheid!). Via de directeur van de RUD kan dit instrument ingezet worden en kan een boete opgelegd worden. Daarmee is dit een toevoeging aan het instrumentarium voor handhaving. Het is een lik-op-stuk instrument ten behoeve van de uitvoering van de publieke taak met toegang tot de (straf) rechter bij verzet.

De bevoegdheid is aan de directeur van een RUD gedacht omdat de handhavingsafspraken in een regio worden vertaald in een opdracht tot uitvoering door een RUD. Het instrument BSBm past in een goede afstemming tussen bestuur en OM. Op basis van een gezamenlijke risico- en/of probleemanalyse kan sanctiebeleid opgesteld worden voor een regio, waar de directeur van een RUD mee moet werken. Dit regionale sanctiebeleid kan alleen effectief zijn als uniformiteit wordt bereikt op inzet van middelen bij een bepaald type overtreding. Als in het gebied van gemeente A een overtreding niet leidt tot het opleggen van een bestuurlijke strafbeschikking en in gemeente B wel is het instrument onvoldoende effectief en efficiënt.  Regionaal moeten partijen tot overeenstemming komen over de inzet van sanctiemiddelen. Het OM is slechts één van de partijen in regionaal of landelijk overleg, net als de Bestuurlijke Strafbeschikking één van de handhavingsinstrumenten is.

• De structuur van de handhaving is zodanig versnipperd dat onder deze omstandigheden een toereikende handhaving niet van de grond komt;
• Die fragmentatie leidt weer tot grote en ongerechtvaardigde verschillen in de aanpak van de handhaving en in de behandeling van burgers en bedrijven;
• Het is nu heel moeilijk en kostbaar om omgevingsproblemen aan te pakken die de jurisdicties van afzonderlijke besturen overschrijden, met name mobiele en ketenactiviteiten;
• De fragmentatie en het gebrek aan informatie-uitwisseling vormen een grote barrière voor de aanpak van de zware en georganiseerde milieucriminaliteit.

• Een vermindering van de bestuurlijke en ambtelijke drukte;
• Een verbetering van de kwaliteit van de uitvoering;
• Een verder gaande decentralisatie van bevoegdheden en van een versobering van het interbestuurlijk toezicht;
• Een heldere rolverdeling tussen Rijksoverheid, provincies en gemeenten;
• Een professionalisering van de uitvoeringspraktijk die ook een basis biedt voor minder gedetailleerde regelgeving.

De kwaliteitscriteria worden gebruikt als referentiekader voor de eigen organisatie. Daarnaast maken de criteria onderdeel uit van de Checklist RUD-vorming voor wat betreft de aan de RUD overgedragen taken. Dat betekent dat met deze criteria in de hand de discussie gevoerd kan worden of een organisatie al dan niet aan de criteria voldoet. Over welke bestuurlijke keuzes worden gemaakt en welke prioriteiten gesteld? Wat zijn de consequenties van het niet voldoen en wat moet er gebeuren om er wel aan te kunnen voldoen?

De kwaliteitscriteria gelden voor alle gemeenten en provincies en het rijk voorzover het de uitvoering van VROM-taken betreft, Dat geldt ook voor RUD’s, aangezien de gemeenten en provincie die gezamenlijk in een RUD opereren, bevoegd gezag zijn en blijven.

In eerste instantie is dat de organisatie zelf. De kwaliteitscriteria worden door organisaties gebruikt bij de zelfevaluatie van hun uitvoerings-en handhavingskwaliteit. Gemeenten/regio’s bepalen zelf hoe de criteria toe te passen en hoe om te gaan met de resultaten van de zelfevaluatie. Onderdeel van deze controle is het horizontaal toezicht door B&W en de raad. Afhankelijk van wat het nieuwe kabinet besluit over de (wettelijke) status van de criteria, kunnen de kwaliteitscriteria in tweede instantie ook in het kader van interbestuurlijk toezicht (IBT) toegepast worden. Vanaf 1 juli 2012 houdt Gedeputeerde Staten interbestuurlijk toezicht (IBT) op gemeenten en de minister op de provincies.

In het algemeen moeten alle gemeenten en provincies voldoen aan de kwaliteitseisen uit het Bor. Het gaat om milieu- èn bouw- en woningtoezichtstaken. De kwaliteitseisen gelden in de eerste plaats voor het bevoegd gezag dat de omgevingsvergunning verleent. De kwaliteitseisen gelden niet alleen voor de handhaving van en het toezicht op de naleving van de Wabo, maar ook voor de handhaving en toezicht van andere wetten waarin dat is bepaald. Specifiek gelden de criteria dus voor gemeenten, provincies, waterschappen en rijksinspecties die handhaven op de Wabo en andere wetten waarin is bepaald dat de criteria uit het Bor gelden, Voorheen stonden deze eisen voor milieutaken in het Besluit kwaliteitseisen handhaving milieubeheer.

Controle is primair een zaak voor B&W en de raad (horizontale borging en bewaking). Nu het gaat om wettelijk vastgelegde criteria, zal in aanvulling daarop ook de interbestuurlijk toezichthouder hierop toetsen. Dat is tot juli 2011 nog de VROM-Inspectie. Vanaf 1 januari 2012 houdt Gedeputeerde Staten (GS) interbestuurlijk toezicht op gemeenten. Overigens coördineert GS nu al de uitvoering van de kwaliteitscriteria door de gemeenten en de waterschappen.

• input: mensen, middelen en tijd;
• throughput: processen die moeten leiden tot producten zoals vergunningen, toezicht (rapporten) en handhaving (beschikkingen);
• output: aantal vergunningen, aantal toezichtsacties, aantal handhavingsbeschikkingen, subsidies, voorlichting etc.;
• outcome: omgevingskwaliteit, beleving van veiligheid etc.Een voorbeeld van een dergelijk criterium is '95% van de klanten van de gemeente is tevreden over de wijze van afhandeling van hun verzoek, vraag of klacht'.

Zie het antwoord op de vragen 2 en 4.