Koekjesfabriek zonder oven

Ik maak mij de laatste tijd wel eens druk over de kwaliteit van de koekjes. Dit komt niet zo zeer door de bakker. Die kent zijn vak, weet wat er nodig is een goed koekje te bakken. Nee, mijn zorgen gaan meer richting de directie van de koekjesfabriek. U denkt wellicht waar heeft hij het over. Natuurlijk niet over een echte koekjesfabriek, maar meer in de metafoor waarin het gehele Wabo brede taakveld zich bevindt.

Momenteel staat, zoals ik het kan beoordelen, het rond krijgen van de begroting ver boven het oog voor kwaliteit. En de vraag die ik mij oprecht stel is of bestuurders en managers niet steeds minder in de gaten hebben wat er voor nodig is om goede koekjes te bakken. Door de bezuinigingen bij zowel de locale als de rijksoverheid lijkt het er op dat er essentiėle machines in de fabriek zonder pardon worden stilgezet of zelfs helemaal worden verkocht. Ja, de oven kost nu eenmaal veel energie, maar zonder oven geen koekjes, en bakken we bij te lage temperatuur dan worden de koekjes kwalitatief niet te eten.

Gemeenten worstelen momenteel tussen ‘niet meer doen’ en ‘kwaliteit leveren’ Het naar mijn mening de verkeerde kant op worstelen komt uiteraard door verschillende oorzaken zoals de crisis, maar het wordt wel gemakkelijker gemaakt nu de VROM-inspectie al duidelijk laat merken een andere rol te vervullen dan een aantal jaren geleden. Het is net zo belangrijk dat de BWT-er of Milieu inspecteur een aannemer of agrariėr zo af en toe even wat probeert op het rechte pad der regelgeving te houden, dan de VROM-inspectie dat deed bij gemeenten. Nu de gemeentebesturen deze sturing kennelijk niet meer voelen lijkt het dan ook wel of we nu in een soort vacuüm zitten. De RUD-s zijn er nog niet, Interbestuurlijk toezicht is nog niet goed geregeld, en de taken van de VROM-inspectie zijn op het vlak van 2e lijns toezicht al bijna niet meer aanwezig. Daarnaast is de rijksoverheid ook heel goed in het al vooraf incalculeren van winst. Kortingen op de rijksuitgaven worden al ingeboekt terwijl we niet eens weten wat het kost te werken volgens de zogeheten kwaliteitscriteria.

Of die taken nu bij de RUD, Gemeente of Bureau Y of X worden uitgevoerd, het kost kennis, kunde en veel capaciteit alle wettelijke taken goed uit te voeren. Is dan het niet kunnen voldoen aan de kwaliteitscriteria niet veel meer een kwestie van ‘er geen geld voor (over) hebben’, dan ‘er de kennis niet voor in huis hebben’?

De vraag die hier dan ook meer speelt is of we nog wel koekjes willen bakken. Met andere woorden willen we er nog wel van zijn? Natuurlijk kun je als directie van de koekjesfabriek besluiten de koekjes in bijvoorbeeld China te laten bakken. Maar ook daar is een goede oven nodig om een goed product te leveren. Mijn oproep is dan ook om nu de kwaliteit niet uit het oog te verliezen omdat we alleen maar bezig zijn met bezuinigen, dereguleren en het vormen van de RUD-s om te bezuinigen, en niet om een betere kwaliteit te leveren. Investeer in kwaliteit. bezuinig niet op opleidingsbudgetten, en zorg dat mensen nog lekkere koekjes kunnen verkopen. Doen we dit niet, dan zal het een hele klus worden om in de toekomst te blijven volhouden dat wij er nog van zijn.

Wico Ankersmit

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *